เห็นด้วยกับ “กาหลิบ” แดงสยาม

ทั้งๆ ที่เคยเสียใจ

[มีเพิ่มเติมจากบทความเดิม....]

ใจ อึ๊งภากรณ์

คอลัมน์ เมืองไทยหรือเมืองใคร? เรื่อง รัฐบาลเพื่อไทยกับคนเสื้อแดง โดย กาหลิบ

ซึ่งเขียนหลังการเลือกตั้ง 3 ก.ค. เป็นบทความที่ดีมากและตรงจุด โดยเฉพาะเวลาเขาเขียนว่า "คุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ออกมาให้สัมภาษณ์ “ปราม” แกนนำนปช. ว่าอย่าเคลื่อนไหวกดดันคณะกรรมการการเลือกตั้งในเรื่องรับรอง ส.ส. และขอให้หยุดการกระทำที่ผ่านมาเสีย ซึ่งดูเหมือนว่าจะได้ผล เพราะไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลยจาก นปช. จนถึงวันนี้เรื่องเล็กๆ นี้มีความหมายที่ลึกซึ้ง เพราะความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลประชาธิปไตยกับมวลชนเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญ โดยเฉพาะกับเมืองไทยขณะนี้ถือว่ามีความหมายลึกซึ้งมาก ...... บทเรียนที่สำคัญคือ รัฐบาลประชาธิปไตยในระบอบเผด็จการที่ห้อมล้อมตัวอยู่นั้นจำเป็นต้องอาศัยแรงสนับสนุนโดยตรงจากมวลชนอย่างยิ่ง “ปรองดอง” มิได้มีหมายความว่า ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะต้องลงไปนอนหงายอยู่กับพื้น และแสดงกิริยาหมอบราบคาบแก้วให้เป็นที่ประจักษ์"

ใช่เลยครับ... คนเสื้อแดงต้องไม่หยุดนิ่ง ต้องเคลื่อนไหวกดดันรัฐบาลใหม่ตั้งแต่ยังไม่ก่อตั้ง เพราะฝ่ายตรงข้าม พวกอำมาตย์มือเปื้อนเลือดกำลังกดดันไม่ให้รัฐบาลทำอะไรเลย และนักการเมืองพรรคเพื่อไทยหลายคนเราไว้ใจไม่ได้

ข้อเรียกร้อง 8 สำหรับการเคลื่อนไหวของเสื้อแดง

1. ต้องปล่อยนักโทษการเมืองเสื้อแดงทุกคนและยกเลิกคดี

2. ยกเลิกกฏหมายหมิ่นและกฏหมายคอมพิวเตอร์ที่ใช้ปิดปากประชาชนไทย

3. ต้องนำนักการเมืองและนายพลที่มีส่วนในการสั่งฆ่าประชาชนมาลงโทษ

4. ต้องร่างรัฐธรรมนูญใหม่โดยชุมชนคนเสื้อแดงต้องมีส่วนสำคัญในทุกขั้นตอนของกระบวนการ